| حیات در سیاره زهره | |
|
|
ما در مورد امکان ورود حیات فرازمینی از دیگر سیارات ، سیارک ها و یا ستاره های دنباله دار به زمین چیزهایی شنیده ایم ، اما معمولا شیوه ی انتقال آنها به این شکل بوده است که یک قطعه سنگ مانند یک شهابسنگ از میان اتمسفر عبور کرده و بر زمین فرود می آید .اما در نظریه ی جدید ، شکل دیگری از انتقال بین سیاره ای مطرح می شود . آیا در لایه فوقانی اتمسفر سیاره ی زهره ساختارهای میکروبی از حیات بیگانه در وجود دارند ( ابرهای این سیاره شامل ترکیباتی است که نشان می دهد برخی میکروارگانیسم ها می توانند در درون آنها وجود داشته باشد ) ؟ آیا آنها می توانند به زمین سفر کنند ؟ ظاهرا چنین چیزی ممکن است ، اگر زمین و زهره دقیقا در یک خط قرار بگیرند ، آنگاه بادهای خورشیدی ممکن است میکروبها را از فراز زهره به زمین انتقال دهد.
زهره را غالبا خواهر زمین می نامند چرا که اندازه و ژئولوژی آنها بسیار مشابه یکدیگر است. اگر چه سطح زهره ممکن است برای حیات و توسعه ی آن نامناسب بنظر می رسد (دما و فشاراتمسفر آن بسیار زیاد است ) اما این امکان وجود دارد که حیات میکروبی در ابرهای آن وجود داشته باشد . همانطور که Nancy در مقاله ی اخیر خود در مورد سفر به سیاره ی زهره به آن اشاره کرد ، محیط زیست در 50 کیلومتری بالای سطح این سیاره بسیار مشابه زمین است . ![]() بنابراین نباید از این عقیده ی دانشمندان که معتقدند زهره می تواند مکان خوبی برای جستجوی اکثر ساختارهای حیاتی بنیادین باشد، متعجب شد . از جمله این دانشمندان ، پروفسور Chandra Wickramasinghe و دکتر Janaki Wickramasinghe از the Cardiff Centre هستند . آنها معتقدند که ترکیبات شیمیایی ابرهای زهره با حضور میکروارگانیسم ها سازگار است . تحقیقات آنها بر اساس داده های فضاپیمای Venus Express است که در حال چرخش در مدار سیاره می باشد و در تلاش است تا بفهمد که چرا زهره پس از 4.6 بیلیون سال تکامل سیاره ای تا این حد با زمین متفاوت است. Wickramasinghe تصور می کند که زمین و زهره تنها از لحاظ زمین شناختی مشابه نیستند ، بلکه ممکن است از نظر زیست شناختی نیز مشابه باشند . Chandra می گوید " زهره و زمین اغلب خواهر خوانده می شوند زیرا از لحاظ زمین شناسی مشابهت دارند. تحقیقات ما نشان می دهند که این دو خواهر ممکن است بطور زیستی نیز بهم متصل باشند . . اگر حیات در ابرهای فوقانی زهره وجود داشته باشد ، آنگاه شاید میکروارگانیسم ها بتوانند در میان فضا گسترده شده ، و در اتمسفر زمین پاشیده شوند. تنها اگر سیارات در یک صف باشند این امر بطور طبیعی اتفاق می افتد . بنابراین بادها ی خورشیدی می توانند اتمسفر زهره را دچار فرسایش کنند و میکروبها را به سیارات دیگر انتقال دهند. با این همه بر این نظریه نیز مانند نظریات دیگر انتقاداتی وارد شده است . پروفسور Fred Taylor – دانشمند سیارات در دانشگاه آکسفورد – می گوید " نظریه ی حیات بر روی زهره و بویژه ابرها ی آن که دما و فشار آنها مشابه زمین است و مدتی در اطراف معلق بوده اند. اما اگر درست بنگریم متوجه خواهیم شده که این دو درواقع تشابه زیادی با یکدیگر ندارند ". |
تلسکوپ 20 سانتی متری بازتابی با پایه های EQ5 و HEQ5
مشخصات فنی
ساختار اپتیکی : بازتابی ( آینه سهموی )
استقرار : قطبی ( EQ5 با پایه آلومینیمی )
قطر عدسی اولیه : 250 میلی متر
فاصله کانونی : 1200 میلی متر
نسبت کانونی : 4.7 ( مناسب جهت رصد اعماق آسمان )
بیشترین بزرگنمایی : 500 برابر
چشمی سوپر پلاس : 25 و 10 میلی متر
بارلو 2X
حداکثر قدر قابل مشاهده :14.5
توان تفکیکی : 0.45 ثانیه قوسی
جوینده : 9X50
موتور ردیاب دو محوری ( مناسب عکاسی )
امکان اتصال دوربین عکاسی
اتصال مستقیم دوربین به جای چشمی
پیچ ریز جهت حرکت میل و بعد
دارای سیستم گوتو برای ردیابی اجرام آسمانی و عکاسی بلند مدت از آسمان
وزن کلی 46 کیلوگرم

سحابی مرداب از دید این تلسکوپ
قیمت با سیستم گوتو و رایانه ای 1.754.000 تومان
| سیاره مشتری میهمان شامگاهی آسمان شهریور |
| نگارش یافته توسط خسرو جعفری زاده | |
| 01 شهریور 1387 ساعت | |
بسیاری از علاقه مندان به آسمان شب در پی پاسخ این سوال هستند، آن جسم نورانی که هر شب و پس از غروب خورشید در آسمان جنوبی ظاهر می شود چیست؟ سیاره مشتری است. بزرگترین سیاره منظومه شمسی که 1500 زمین در آن جای خواهد گرفت. سیاره رصد این سیاره با دوربین های دوچشمی و تلسکوپ زیبایی خاصی دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. رای رصد سیاره مشتری با ابزارهای مناسب رصدی چندین پیشنهاد را برای شما مطرح می کنم که می تواند راهنمای مناسبی برای انتخاب ابزار رصدی شما باشد. تلسکوپ 8 اینچ با فاصله کانونی 1000 میلیمتر یکی از گزینه های مناسب است. این تلسکوپ با قطر آینه مناسب و جمع آوری نور 1112 برابر چشم اسنان، می تواند بزرگنمایی تا 240 برابر را برای شما بوجود آورد. استفاده از چشمی های مناسب و عدسی بارلو بسیار مهم است.
تلسکوپ 10 اینچی بازتابی با فاصله کانونی 1200 میلیمتر نیز از دیگر ابزارهای مناسب است. این ابزار رصدی می توانید با بزرگنمایی در حدود 360 برابر بخش های سطحی سیاره مشتری را به تصویر بکشد.
تلسکوپ بازتابی مدل ماکستو کاسگرین که با فاصله کانونی در حدود 1800 میلیمتر می تواند بزرگنمایی بسیار بالایی را به شما بدهد و با پایه موتوردار آن نیز می توانید عکسهای دقیقی از این سیاره بدست آورید.
تصویر سیاره مشتری از شهریار داوودیان |
تلسکوپ 250 میلیمتری با پایه قطبی HEQ6
مشخصات فنی
ساختار اپتیکی : بازتابی ( آینه سهموی )
استقرار : قطبی ( EQ6 با پایه آلومینیمی )
قطر عدسی اولیه : 254 میلی متر
فاصله کانونی : 1200 میلی متر
نسبت کانونی : 4.7 ( مناسب جهت رصد اعماق آسمان )
بیشترین بزرگنمایی : 500 برابر
چشمی سوپر پلاس : 25 و 10 میلی متر
بارلو 2X
حداکثر قدر قابل مشاهده :14.5
توان تفکیکی : 0.45 ثانیه قوسی
جوینده : 9X50
موتور ردیاب دو محوری ( مناسب عکاسی )
امکان اتصال دوربین عکاسی
اتصال مستقیم دوربین به جای چشمی
پیچ ریز جهت حرکت میل و بعد
وزن کلی 56 کیلوگرم

سحابی اسکیمو از دید این تلسکوپ
قیمت با سیستم گوتو و رایانه ای 2.350.000 تومان
| مدارکی دیگر برای اثبات وجود آب در مریخ | |
|
|
| نگارش یافته توسط فاطمه شنبه زاده | |
| 22 مرداد 1387 ساعت 13:11 | |
تصاویر و داده های دریافتی از مدارگرد اکتشافی مریخ (MRO) حاکی از کشف لایه هایی از سنگ های رسی است که نشان می دهند درگذشته ای نه چندان دور مقادیر زیادی آب در سیاره سرخ وجود داشته است. . دانشمندان انستیتوی SETI از آزمایشگاه نیروی محرکه ی جت و چندین دانشگاه در حال بررسی داده های دریافتی (MRO) از ناحیه ی Mawrth Vallis در منطقه ی کوهستانی واقع در قطب شمال مریخ هستند .این منطقه یک حفره ی آتشفشانی عمیق و قدیمی است که زمین شناسی سطح آن مانند بستر رودخانه ی خشکیده ایست که زمانی در آن آب جریان داشته . اما این هم مدرکی دال بر وجود حیات نمی باشد ، در گذشته آب مایع به مدت طولانی و بطور گسترده در مریخ جریان داشته است. محققان از تصاویر طیف نما (CRISM) که بر روی مدارگر MRO تعبیه شده است ، نور مادون قرمزی را که از خاک های رسی واقع در چندین کیلومتری کانال پهناور Mawrth Vallis منعکس شده است را بررسی می کنند . طیف های مادون قرمز CRISM رد پا ی وسیعی از مواد فیلوسیلیکات را نشان می دهد . این ماده ، نوعی آهن و منیزیم غنی شده رسی است که در آب مایع تشکیل می شود. وآنرا می توان در زمین در درون آقیانوس ها و بستر رودخانه ها پیدا کرد.علاوه بر آن در طیف ها شواهد دیگری نیز وجود دارد که نشان می دهد در این منطقه سیلیس هیدرات شده نیز یافت می شودکه شکل خالص آن شیری رنگ است. پژوهشگران با ادغام داده های بدست آمده از ترکیبات خاکی این ناحیه با اطلاعات توپوگرافی جمع آوری شده توسط MOLA (ارتفاع سنج لیزری مدار گرد مریخی ) کشف کردند که لایه های خاک آلومینیومی ، بر روی لایه های خاکی هیدرات سیلیس و منیزیم/آهن قرارگرفته اند. این خاک های رسی احتمالا بر اثر تماس آب با بازالت (که نوعی سنگ آتشفشانی است ) تشکیل شده اند . بازالت سنگی است که که در اغلب کوهستان های مریخ دیده می شود. و احتمالا از خاکسترهای آتشفشانی که سیاره را پوشانده اند بوجود آمده است. Janice Bishop از انستیتو SETI در این باره می گوید : "ما از تنوع مواد معدنی در این ناحیه شگفت زده شده ایم. اما چیزی که بیشتر توجه ما را به خود جلب کرده است اینست که ترتیب مواد خاک رسی در تمامی نواحی Mawrth Vallis یکسان بنظر می رسد . این لایه ها ، مشابه لایه های یک کیک بر روی یکدیگر قرار گرفته اند و تمامی آنها با خامه ای از جنس گدازه و غبار پوشیده شده اند. ما می توانیم فرسایش این لایه ها و حفره هایی را که بر اثر برخورد شدید تکه های گدازه ی آتشفشانی در آنها ایجاد شده اند را مشاهده کنیم. از آنجاییکه در تصاویر CRISM ، فیلوسیلیکات در تعدادی از برآمدگی های مریخ یافت شده است نتیجه می شود که اگر چه مکانیزم شکل گیری خاک رسی در Mawrth Vallis ایجاد شده است اما شاید نواحی وسیع تر ی از سیاره ی مریخ را درگیر کرده باشد . تبدیل بوسیله ی آب مایع می توانسته در همه جا ی مریخ منتشر شده باشد. Bishop به این نکته توجه دارد که این کار بخشی از دوره ی طولانی تلاش برای اثبات چگونگی گسترش و میزان ماندگار آب در سیاره ی سرخ است. او متذکر شد که این مدرکی برای حیات نیست . اما نشان می دهد که دوره ی طولانی و حضور آب مایع – و فعالیت شیمیایی پیوسته – در سیاره ی سرخ در گذشته ی دور وجود داشته است. |
| ماه گرفتگی بامداد 27 مردادماه 1387 | |
|
|
| نگارش یافته توسط خسرو جعفری زاده | |
| 24 مرداد 1387 ساعت 23:26 | |
بامداد روز 27 مردادماه بار دیگر آسمان شب رویدادی بسیار زیبا را برای ستاره شناسان به ارمغان خواهد آورد. پس ازماه گرفتگی زیبای 2 بهمن 1386 این بار شاهد ماه گرفتگی جزئی با قدر گرفت 81.3 در ایران خواهیم بود. 15 روز پس از خورشیدگرفتگی 11 مردادماه 1387 که در ایران به صورت جزئی قابل رویت بود، ماه در سایه زمین فرو خواهد رفت و برای برای مدتی مهتاب رنگ قرمز برخود خواهد گرفت. اما این ماه گرفتگی به صورت جزئی است و تا سال 1389 شاهد ماه گرفتگی کامل نخواهیم بود. ( بخش اول ) وضعیت ماه گرفتگی در جهان
این ماه گرفتگی در بامداد روز Aug,16,2008 میلادی برابر با 27 مردادماه 1387 شمسی و 15 شعبان 1429 هجری قمری به وقوع خواهد پیوست. این گرفتگی از دوره ساروسی 127 و دارای قدر گرفتی 81.2 خواهد بود. ماه گرفتگی جزئی در ساعت 19 و 35 دقیقه و 31 ثانیه به وقت جهانی با طلوع ماه درسواحل غربی قاره آفریقا و شرق اروپا آغاز خواهد شد. بیشترین گرفت در ساعت 21 و 9 دقیقه و 56 ثانیه خواهد بود و در این زمان قدر گرفت ماه 81.3 می باشد. زمان پایان گرفت جزئی نیز 22 و 24 دقیقه و 26 ثانیه است و مدت این گرفت 1 ساعت و 34 دقیقه و 27 ثانیه است. همانطور که در نقشه مشاهده می کنید، خاورمیانه، آفریقا، اروپا، آسیای مرکزی و آمریکای جنوبی این گرفت را مشاهده خواهند کرد ( البته آمریکای جنوبی و آسیای شرقی گرفت نیمسایه را مشاهده می کنند ). اما بهترین زمان و مکان برای رصد این گرفت جنوب قاره آفریقا است.
وضعیت ماه گرفتگی در ایران کشور ایران در این گرفتگی دارای وضعیت مناسبی خواهد بود. به گونه ای که شما رصدگران مراحل این گرفت جزئی را به طور کامل مشاهده خواهید نمود. ماه گرفتگی جزئی به وقت محلی ایران در ساعت 22 و 52 دقیقه و 54 ثانیه با ورود ماه به درون نیم سایه آغاز خواهد شد. اما به دلیل تاریکی بسیار کم این قسمت رصد آن با دشواری بسیار همراه است. تقریباً از ساعت 23 و 15 دقیقه با کمی دقت می توانید شاهد کم نور شدن بخش های جنوبی ماه باشید. در ساعت 5 دقیقه و 31 ثانیه بامداد روز 27 مردادماه با ورود ماه به درون تمام سایه زمین، گرفتگی جزئی آغاز خواهد شد و این گرفتگی در ساعت 1 و 39 دقیقه و 56 ثانیه به بیشترین حد گرفت خواهد رسید. در این زمان قدر گرفت برابر با 81.3 و ارتفاع ان از افق جنوب غربی برابر با 41 درجه خواهد بود. در زمان گرفت جزئی ماه، بخش کمی از ماه روشن خواهد بود و زمان مناسبی برای رصد آسمان را برای شما فرآهم خواهد نمود. |

![]() |
Anousheh’s husband, Hamid, tells her about people’s reactions to her trip. Anousheh plays with an apple in zero gravity. (Posted 09.27.06) |
|
|
|
ترک کردن مدار (28 سپتامبر) من مشغول نوشتن آخرین مطلب وبلاگم از مدار هستم و از این موضوع احساسی دوگانه دارم. ما تازه شام آخر رو در مدار تمام کرده ایم. مقداری گوجه فرنگی تازه داشتیم که با خودمون با سایوز آورده بودیم و برای وقت مخصوص ذخیره کرده بودیم. بعلاوه کمی ماهی دودی و بقیه چیزها هم غذاهای معمول فضایی بود. جف ویلیامز،مهندس پرواز برگشت ما به چهاردهمین گروه خدمه ایستگاه برای اغاز دوره ماموریتشوخوش آمد گفت و برای اونها آرزوی موفقی در مدار رو کرد بعد از آن میشا تورین نطق زیبایی کرد ... فکر می کنم وبلاگ من رو خوانده بود چرا که احساس او بازتاب چیزهایی بود که من نوشته بودم . او در باره این موضوع صحبت کرد که ما مردمانی از کشورهای مختلف ، با پیشینه های گوناگون و فرهنگهای متفاوت اینجا با یکدیگر و در کنار هم حضور داریم و با یکدیگر زندگی و کار می کنیم و رابطه عاطفی مستحکمی رو به وجود آوردیم . او ادامه داد « سرانجام یک روز عمر مفید ایستگاه فضایی به پایان خواهد رسید و از مدار خارج خواهد شد و قطعات آن در جو زمین خواهد سوخت . اما خاطره این ماموریت و دوستیهای ما فراتر از همه اینها دوام خواهد اورد...» موسیقی STING در زمینه صحبتهای او پخش می شد که آواز معروف “how fragile we are…” را می خواند. سپس میشا به من گفت که سورپرایز ویزه ای برای من دارد... او نشان شخصی خودش رو به من داد. نشان ویژه کیهان نوردها و برچسب اسم او به همراه خرس کوچولویی که در هنگام پرواز در کابین ما آویزان بود ، اسم این خرس هم میشا بود شاید شما هم آن را در فیلم های پرتاب دیده باشید . او به من گفت میشا در حقیقت نوعی حسگر شرایط بی وزنی و گرانش صفر در این سفر بوده است. حرفهای اون و هدیه ویژه چنان تاثیر گذار بود که نتوانستم جلوی اشک خودم رو بگیرم . من تمام روز سعی کرده بودم تا این موضوع را توی خودم نگه دارم وطوری به کارهام بپردازم که انگار همه چیز مرتبه، اما درونم احساس می کردم در حال از دست دادن چیزی هستم ... این واقعیت داره که زنجیر محبتی در اینجا تشکیل شده که قطع کردن آن به هیچ وجه راحت نیست . طی 10 روز گذشته من با اعتماد کامل زندگی خودم را به دست میشا و لوپز سپرده بودم . اونها فوق العده بودند و مثل برادر مراقب من بودند... اونها این سفر را برای من فوق العاده کردند و مطمئنم هیچوقت اونها را فراموش نخواهم کرد... امشب نوشتن برای من خیلی سخته . احساسات و هیجان من اوج گرفته و میلیونها فکر از سرم می گذره و هر چند دقیقه یک بار اشکهام در می آیند و بغض می کنم دوباره همه رو پس می زنم و سعی می کنم قطار فکرهام رو متوقف کنم... من هیچ درموقع پرتاب اینقدر احساساتی نشده بودم. فکر می کنم برای شروع آدم مناسبی باشم اما برای پایان ،نه ... من به گوشه و کنار ایستگاه سرک می کشم و سعی می کنم همه چیز رو و هر چه رو که دیدم و حس کردم در ذهنم و خاطرم حک کنم .چند بار خودم رو شناور کردم و مثل پرنده ای که خودش رو به دست باد می سپره معلق ماندم تا ببینم به کجا می رسم . من از پنجره به بیرون نگاه می کردم و با خودم فکر می کردم که چه زمانی ممکنه دوباره چنین منظره ای رو ببینم. سعی کردم چند تا از موسیقی های مورد علاقه ام رو گوش کنم . صبح هنگام صبحانه ، آهنگ (Only if you want to do ) اثر انیا را گوش کردم . این اهنگ منو سرشار از انرژی کرد . در طی روز من زمزمه موسیقی “Somewhere over the Rainbow” و “My Favorite Things.” را می شنیدم. سعی داشتم بر روی نکات مثبت تمرکز کنم ... فردا بعد از مدتی طولانی می توانم همسرم رو ببینم... خیلی دلم براش تنگ شده . هر دوی ما 6 ماه دشواری رو سپری کردیم ... او بخشی از روح منه . تا پیش از این سفر ما از هم جدایی ناپذیر بودیم ... او تمام مدت سعی کرده بود مردی قوی باشه که تکیه گاه زندگی منه... اما می دانم که اون از درون در چه حالیه و wتا چه حد منقلبه. او زمانی اولین نفس راحت رو خواهد کشید که به اون خبر بدند ما رو سالم از کپسول بیرون آورده اند. همینطور با خواهرم حرف خواهم زد و به صدای مشتاق و نگرانش گوش خواهم کرد که چقدر نگران بوده که منو از دست بده... من به او قول دادم که صحیح و سالم طی چند روز بعد دوباره پیشش خواهم بود... می توانم بگم که اون گریه می کرد اما به سختی سعی میکرد این رو در صداش بروز نده. فرود معمولا حدود 4 ساعت طول می کشه و این سفری نه چندان راحت به سمت پایین با یک برخورد بزرگ در انتهای ان است . سایوز مثل گلوله کوچیکی از اتش وارد جو زمین خواهد شد بعد چتر ها باز خواهند شد و ضربه ای به کپسول وارد خواهند کرد و سپس چرخ زنان سرعت ما رو تا حدی کم می کنه و در آخرین مرحله موتورهای کوچک فرود روشن می شند و از اینکه ما به شکل یک شهابسنگ به زمین برخورد کنیم ، محافظت خواهد کرد.. من چندان درباره این موضوع نگران نیستم ... چیزهای دیگری است که باید نگران اونها باشم مثل اینکه چه زمانی دوباره می توانم این آزادی و آرامش را دوباره تجربه کنم.... سفر من به پایان خود نزدیک می شود اما رویای من تازه آغاز شده است. شما در پیامهای خودتون به من گفته بودید که کار من برای شماالهام بخش بوده... خوب باید به شما بگم که همه شما هم برای من الهام بخش بودید. هر بار که ناراحتی و اندوه جدایی از ایستگاه فضایی سراغم میاد به یاد یکی از پیامهای شما می افتم و از خودم بیرون میام و به جلو نگاه کنم که چه کارهایی رو ما با یکدیگر می توانیم انجام بدیم. شاید همه اینها نشانه ای در خود داشته باشه. سفر ناگهانی من به مسکو و تغییر خدمه پرواز در اخرین لحظه . شاید تقدیر من بود که چون زنگ ساعتی برای بیداری هر کسی ، صدای که در درون اون درآرم و یادآوری کنم که همه شما می توانید شروع به تغییر دنیا و تبدیل اون به محلی بهتر برای زندگی همه ما کنید... شاید بعهده من بوده تا الهام بخش دانشمند جوانی باشم که تبدیل به یکی از کسانی خواهد شد که با نیروی خودش بالا میآد و رشد می کنه. شاید با من بوده تا به یاد همه بیارم که همه ما امکانات نا متناهی در پیش رو داریم . شاید ...شاید .... شاید.... اندیشه های زیادی از سرم می گذره و مطمئن نیستم تصمیم داشتم چه چیزی باشم یا چه کاری انجام دهم ... من هیچوقت حرکاتم رو محاسبه نکرده ام و برای ان تا دوردستها طرح نریختم... من به طور معمول مجموعه ای از اهداف رو در ذهنم مرتب کردم و بعد به صدای درونم اجازه دادم تا منو به سوی این سرنوشت راهنمایی کنه. .. من همیشه در قلبم می دونستم که به فضا خواهم رفت ، اما هیچوقت دقیقا نمی دونستم چطور. اما همیشه به همه می گفتم که چقدر عاشق فضا هستم و می خواهم روزی به فضا بروم و سرانجام راهش رو پیدا کردم.... مقصد فردای من زمینه ... اما زمین همون زمینی نیست که اون رو ترک کردم . اکنون این زمین کمی بهتر شده چرا که اندکی عشق بیشتر در آن به وجود آمده . من می توانم این رو از جملاتی که برای من در ایملهاتون فرستادید ببینم... من تنها امیدوارم به رشد این موج انرژی مثبت کمک کرده باشم . موجی که باید اون رو آغاز کنیم و مطمئن باشیم مردمان بیشتر و بیشتری رو در بر خواهد گرفت. می گویند بخند تا جهان به تو بخنده .... من بر مبنای تجربه خودم به شما می گم این موضوع حقیقت داره ... من بارها و بارها گفته ام که خنده من مسری است ... من امیدوارم این خنده به شما هم سرایت کرده باشه وقتی شما به دیگران میخندید، گفتن «نه » به شما سخت تر می شه یا سخت تر می توانند از شما متنفر بشند... یا به شما صدمه بزنند. بنابراین امشب که به رختخواب می رید با لبخندی این کار رو بکنید و ببینید فردا ، زمانی که از خواب بلندمیشید ، چه احساسی خواهید داشت... فراموش نکنید لبخندتان رو تا آخر روز حفظ کنید.... و تا زمانی که می شنوید که من فرود آمده ام .... زنگیتان طولانی ،کامکار و شاد باد دوستان من.... anoushehansari.com |




ما در مورد امکان ورود حیات فرازمینی از دیگر سیارات ، سیارک ها و یا ستاره های دنباله دار به زمین چیزهایی شنیده ایم ، اما معمولا شیوه ی انتقال آنها به این شکل بوده است که یک قطعه سنگ مانند یک شهابسنگ از میان اتمسفر عبور کرده و بر زمین فرود می آید .

بسیاری از علاقه مندان به آسمان شب در پی پاسخ این سوال هستند، آن جسم نورانی که هر شب و پس از غروب خورشید در آسمان جنوبی ظاهر می شود چیست؟ سیاره مشتری است. بزرگترین سیاره منظومه شمسی که 1500 زمین در آن جای خواهد گرفت. سیاره رصد این سیاره با دوربین های

بامداد روز 27 مردادماه بار دیگر آسمان شب رویدادی بسیار زیبا را برای ستاره شناسان به ارمغان خواهد آورد. پس ازماه گرفتگی زیبای 2 بهمن 1386 این بار شاهد ماه گرفتگی جزئی با قدر گرفت 81.3 در ایران خواهیم بود. 15 روز پس از خورشیدگرفتگی 11 مردادماه 1387 که در ایران به صورت جزئی قابل رویت بود، ماه در سایه زمین فرو خواهد رفت و برای برای مدتی مهتاب رنگ قرمز برخود خواهد گرفت. اما این ماه گرفتگی به صورت جزئی است و تا سال 1389 شاهد ماه گرفتگی کامل نخواهیم بود. ( بخش اول )




