ايران در المپياد بين المللي فيزيك
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
تاریخ |
میل |
بعد |
قدر |
زمان غروب |
|
19 تیرماه |
+65° 21' 45" |
16h 32m 31.4s |
10.0 |
--:--:-- |
|
20 تیرماه |
+63° 16' 25" |
16h 06m 12.0s |
9.9 |
--:--:-- |
|
21 تیرماه |
+60° 51' 28" |
15h 43m 10.8s |
9.9 |
--:--:-- |
|
22 تیرماه |
+58° 10' 51" |
15h 23m 16.1s |
9.8 |
--:--:-- |
|
23 تیرماه |
+55° 18' 26" |
15h 06m 07.7s |
9.8 |
--:--:-- |
|
24 تیرماه |
+52° 17' 50" |
14h 51m 22.8s |
9.8 |
05:51:43 |
|
25 تیرماه |
+49° 12' 21" |
14h 38m 39.6s |
9.8 |
04:51:35 |
|
26 تیرماه |
+46° 04' 52" |
14h 27m 38.5s |
9.8 |
04:06:16 |
|
27 تیرماه |
+42° 57' 55" |
14h 18m 02.9s |
9.8 |
03:28:59 |
|
28 تیرماه |
+39° 53' 34" |
14h 09m 39.0s |
9.8 |
02:57:07 |
ماهواره آکاری که یک پروژه ژاپنی تحت حمایت آژانس فضایی اروپا (ESA) است در فوریه ۲۰۰۶ در فضا قرار گرفته و مجهز به آیینه ای با پهنای ۷/. متر است. پس از نقشه فروسرخی که ماهواره ایراس (IRAS، ماهواره ستاره شناسی فرو سرخ، پروژه مشترک آمریکا، انگستان و هلند) ۲۰ سال پیش تهیه کرده، این نقشه نخستین نقشه فرو سرخی است که سراسر آسمان را پوشش می دهد. به گفته کریس پیرسون (Chris Pearson)، یکی از اعضا آژانس فضای اروپا و عضو تیم آکاری در آژانس تحقیقات هوا و فضای ژاپن (JAXA)، آکاری به روش های مختلف به بهبود و بسط نقشه برداری ایراس می پردازد. در مقایسه با ایراس، آکاری به جای چهار تا در شش باند فرکانسی فرو سرخ به مطالعه آسمان می پردازد.
این نخستین بار است که آسمان با طول موجهای بزرگتر از ۱۰۰ میکرومتر کنکاش می شود و ستاره شناسان قادر به تشخیص اهداف بسیار سرد می شوند. پیرسون (Pearson) معتقد است که ستاره شناسان به وسیله آکاری قادر به تشخیص کهکشان های بسیار سرد هستند، اهدافی که حتی برای ایراس نیز بسیار سرد بوده است. شاید مهمترین توانایی آکاری در مقایسه با ایراس تشخیص اهداف نجومی با جزییات بسیار دقیقتر است (شکل را ملاحظه کنید). به گفته چاس بیچمن (Chas Beichman) ستاره شناس ناحیه فرو سرخ ناسا، حساسیت اینگونه نقشه برداری ها به توانایی تلسکوپ در تمییز دادن تجمعات در هم غبار بین ستاره ای از دسته های کوچک ستاره ها و تشخیص دور و نزدیک بودن کهکشان ها بستگی دارد و بهبود در قدرت تفکیک زاویه ای اهمیت ویژه ای دارد. به گفته پیرسون، نقشه برداری آکاری باید کهکشان های تا فاصله در حدود یک میلیارد سال نوری و کهکشانهای پرنور تا فاصله حدود شش میلیارد سال نوری را شامل شود. در پروژه آکاری به سبب وسعت زیاد منطقه زیر دید، احتمال کشف پدیده های نادر و غیر طبیعی مثل کهکشان های اولیه نیز وجود دارد. در این صورت مدارک مهمی از نحوه شکل گیری نخستین کهکشان های جهان فراهم می آید. در ماهواره آکاری ۱۷۰ لیتر هلیوم مایع صرف سرد نگه داشتن آشکارسازهای فرو سرخ می شود و تا پیش از اتمام آن ماهواره می تواند به بررسی آسمان بپردازد. انتظار می رود این حجم هلیوم مایع تا ۹ سپتامبر ۲۰۰۷ کفاف دهد و پس از آن یک سال دیگر با استفاده از کنترل کننده های مکانیکی اهداف نجومی در طول موج های نزدیک به فرو سرخ بررسی می شوند. نقشه ای که آکاری تهیه کرده است، در کنفرانس کیهان شناسی " از ایراس تا هرشل و پلانک" که به تازگی در لندن برگزار شد، ارایه گردید.
منابع:
www.redorbit.com
www.newscientistspace.com
سایت رسمی GCT
در ادامه دکتر گورژووسکی رئیس المپیاد جهانی فیزیک به ارائه تاریخچه ای از المپیاد جهانی فیزیک پرداخت و برای شرکت کنندگان آرزوی موفقیت کرد.
سپس آقای حداد عادل در مورد روند پیشرفت علم در ایران سخنانی ایراد کرد و پس ار آن آقای فرشیدی در صحبت هائی جداگانه به مهمانان و شرکت کنندگان خیر مقدم گفتتند.
در این مراسم حاضرین طی چند برنامه با موسیقی مفامی و رقص محلی نواحی ایران از جمله خراسان ، آذربایجان و کردستان آشنا شدند.
المپیاد جهانی فیزیک از امروز آغاز شده و در طول ده روز با برگزاری ۲ آزمون تئوری و عملی ادامه خواهد یافت.






منبع عکس ها: خبرگزاری مهر
با برداشت هایی از: سایت رسمی سی و هشتمین المپیاد جهانی فیزیک
سیارهی کوتوله به جسمی گفته میشود که چهار شرط زیر را داشته باشد:
-در مداری به دور خورشید بگردد.
-جرم کافی برای رسیدن به تعادل هیدرواستاتیک داشته باشد و شکل آن تقریبا کروی باشد.
-توانایی پاکسازی اجرام در اطراف مدار خود را نداشته باشد.
-قمر جسمی دیگر نباشد.
اعضای این گروه تا به امروز پلوتو٬ اریس و سرس هستند. تعداد بیشتری جرم نیز نامزد عضویت در این گروه هستند که برای عضویت قطعی آنها بررسیهای بیشتری نیاز است.
شاید حاشیهسازی و دروغ را در بخشهای دیگر جامعه، که مقام و مقاصد اقتصادی کلان مطرح است، بتوان طبیعی دانست که این ذائقه تلخ بشر تا پیش از فرهیختگی است. اما در دنیای نجوم که همه از علم، زیبایی معنوی، دوستی، صلح و آسمانی بیمرز برای تمام بشریت سخن میگویند، دروغ و دورویی را نابهجا میدانم. این دو از هر دری که آمدهاند عشق و صداقت از در دیگر گریخته است. تاب دیدن چنین روزی را در جامعه نجوم ندارم. اگر بدانم که این خرابکاریهای زیرکانه و پنهانی این افراد نادان، حسادتی است که از تلاشها و پیشرفتهای بنده و امثال من در نجوم سرچشمه میگیرد، فکری به حال خود و تغییر روند کاریم خواهم کرد تا از این گفتههای ناعادلانه کاسته شود.
پایان سکوت
چنان با کار در بطن نجوم مشغولم و شب و روز مینویسم که نه فرصتی برای حاشیه دارم نه تمایلی. حدود ۱۴ تا ۱۵ ساعت کار متوسط روزانه رمقی برای این جدالها باقی نمیگذارد و متاسفانه گروه نادانی که از سر خودخواهی تهمت میزنند، این موضوع را خوب میدانند. از یک سو باید به تعهدات خود در عرصهٔ بینالمللی بپردازم (همکاری با وبسایت و نشریه اسکایاند تلسکوپ و انجمنهای بینالمللی پاسفیک، آسمان تاریک، منجمان بدون مرز ، و سرپرستی پروژه TWAN)، از سوی دیگر در نقش سردبیر ماهنامهنجوم با دغدغههای شبانهروزی انتشار این نشریه و بهروز رسانی وبسایت آن همراه باشم. از یک سو به همکاری با مراکزی چون انجمن نجوم ایران، فرهنگستان زبان و مرکز نشر دانشگاهی مشغول باشم و از سوی دیگر به ایمیلهای سوال و درخواست راهنمایی از منجمان آماتور سراسر کشور پاسخ دهم. از یک سو به آموزش نیروهای تازه برای گسترش و ادامه این فعالیتها مشغول باشم و از سوی دیگر به تعهد خود در نوشتن کتابها و مقالههای نجومی عمل کنم.
تاکنون دربارهام به بیانصافی بارها گفتهاند و سکوت کردهام. روزی از استاد و دوست عزیزم محمد باقری شندیم که «بچههای شرور سنگ را به قطاری پرت میکنند که تند از کنار آنها میگذرد، قطاری ثابت و ازکارافتاده طبیعی است که کسی را تحریک نمیکند.» برای انجامدادن کارهایی که در دست داشتم مثل همه آنهایی که در این مرز و بوم کار میکنند، تلاش کردم، عرق ریختم و دانش آموختم. نه حق خود میدانم که پاداش بگیرم، قدردانی شوم یا قهرمان خوانده شوم. دلسپردن به نجوم به قدر کافی سیرابم میکند که به دنبال پاداش نباشم. اما چرا حرمتشکنی و ناسپاسی میشود؟ شاید وقتی هدف چنین رفتاری فقط خود من باشم با آن کنار بیایم اما وقتی هدف این دوروییها و تهمتهای بدون سند خودخواهی گروهی به بهای تخریب جامعهٔ زیبای نجوم کشورمان باشد چه؟ این سکوت بلندمدت نیز ظاهرا چندی است سبب اعتماد به نفس این افراد شده و در سایتهای اینترنتی و وبلاگهای خود، به نام نقد، طعنه میزنند و دشنام میدهند؛ آن هم درست در روزهایی که به سبب مسئولیتهای بینالمللی تازه و گرایش به بیشتر آموختن، سخت در حال انتقال یکایک مسئولیتها و تجارب خود - در مجله نجوم و انجمن نجوم ایران - به همکارانی توانا هستم و از سوی دیگر درگیر آموزش نسل جوانتر؛ همانطور که بزرگوارانی مانند توفیق حیدرزاده و شهاب صقری به من آموختند.
تهمت و افترا به نام نقد
در حالی که فرهنگ ما هنوز در حال آموختن کاربردهای بینظیر رسانهای تازه به نام اینترنت است، کمشماری نیز این فضا را مناسب ارضاء خودخواهی خود یافتهاند. نجوم ایران نیز به حدی از رشد رسیدهاست که مثالهایی از این موضوع پیدا شود. وبلاگی با نویسندگان بینام طی ماههای اخیر در پشت چهره تحلیل اوضاع جامعه نجوم ایران، به شایعه پراکنی و تهمتزدن میپردازد، با نویسندگانی ظاهرا جوان که متاسفانه کم اطلاع و در عین حال جویای ناماند، اما آنقدر شرافت و شجاعت نیاموختهاند که پای نوشته خود را، اگر باور دارند که واقعیت است، با نامی حقیقی امضا کنند.
نقد بزرگترین موهبت جامعه آزاد و یکی از فواید بزرگ اینترنت است. نقد را به راستی میستایم چون سبب رشد میشود. پیش از این نقد خیرخواهانه از سوی پیشکسوتان نجوم ایران و با پشتوانه دانش و تجربه آنها وجود داشته و به تکتک ما بسیار کمک کردهاست. اما این بار ظاهرا هدف خیرخواهی نیست. شاید این طور تصور شود که وبلاگی کممخاطب با نوشتههایی مغرضانه آسیبی به جایی نمیرساند، اما برای جامعه جوان و نوجوان نجوم آماتوری ایران این طور نیست، به خصوص وقتی چنین وبلاگی در کنار مجموعهای از فعالیتهای تخریبی جمعی از خدا بیخبر در نظر گرفتهشود که هیچ مسئولیتی در برابر گمراه کردن و بیانگیزه کردن نسل جوان علاقهمندان به نجوم در ایران حس نمیکنند.
نویسندگان این وبلاگ با نوشتاری زیرکانه مخاطبان جوان و حاشیه دوست خود را شناختهاند و به جای صحبت از علم، که ظاهرا از آن بویی نبردهاند، درست مانند نشریات زرد عمل میکنند، اخبار «تکاندهنده» واهی مینویسند و جرات برعهده گرفتن مسئولیت مطلب خود را نیز ندارند. نوشتههای بدون نام و تخریب افراد شناخته شده در نجوم ایران چنین آیندهای دارد: بیاعتمادی تکتک اعضای جامعه چند هزار نفری نجوم آماتوری ایران به یکدیگر و کاهش فعالیتهای گروهی. این یعنی افت تدریجی نجوم تازهشکفته شدهٔ ایران، آن هم پس از قرنها خاموشی. چنین تخریبی مسئولیت سنگینی در تاریخ نجوم ایران است که جمعی خودخواه برعهده گرفتهاند.
اما چند پاسخ به نویسندگان این انتقادها:
درباره رقابت مسیه ایران: ادعا شده است که رقابت مسیه ایران (رقابت سالانه رصد اجرام سماوی زیر آسمانی پرستاره که میان منجمان آماتور منتخب کشور برگزار میشود) با هدف اقتصادی بنده و برای سودجویی تنظیم شده و یکی از حامیان این برنامه، فروشگاه آسمان شب، تعیین میکند که چه افرادی برنده اعلام شوند و حتما به تصور ناپاک این گروه نادان، تمام داوران، شرکتکنندگان، پیشاهنگان، ناظران و مهمانان این برنامه نیز مبالغی دریافت میکنند که لب تر نکنند. ۲۰ داور، که از معتبرترین و شناختهشدهترین منجمان آماتور در سراسر کشورند، در این برنامه حضور داشتهاند و در صبحدم پس از رقابت، برندگان را داوران هر گروه معرفی میکنند. رصدگران منتخب برنامه نیز در رقابت امسال بهترینها بودند از همدان، مشهد، سعادتشهر فارس، قم، تهران، و ... این گفتههای ناحق توهینی است به حدود ۱۲۰ شرکتکننده این برنامه از ۳۰ شهر ایران. اغلب این افراد چند سال تلاش کردهاند تا تجارب و تواناییهای علمی-رصدی خود را در این برنامه ثابت کنند، و این گفتهها توهینی است به داوران، و پیشاهنگان گروه که صمیمانه وقت ارزشمند خود را اختیار میگذارند تا شب رصدی به یادماندنی فراهم شود. در ازای تلاش این دوستان حداقل میتوان این طور ناسپاسی نکرد. من اجازه چنین توهینی را به این جمع نمیدهم. آیا حتی یکی از بیش از ۱۰۰ شرکت کننده این رقابت، که تقریبا منتخبی از کل جامعه نجوم آماتوری در ایراناند، یا یکی از ۲۰ داور آن چنین تهمتی را درست میداند؟
انجمن نجوم ایران برای چنین برنامههایی وقت، هزینه و انرژی بسیاری میگذارد. برای هر رقابت مسیه یا رقابت رصدی صوفی (که از تابستان سال قبل آغاز شد) چند ماه مراحل ثبت نام، مصاحبه و پذیرش رصدگران، تعیین روشهای دقیقتر و علمیتر کردن رقابت، جستجوی حامیان، کسب مجوزهای مورد نیاز، تدارکات و برنامهریزی اجرایی طول میکشد و هر بار دستکم دو تا سه هزار نفرـ ساعت نیروی انسانی صرف میشود که اغلب به صورت داوطلبانه همکاری میکنند. در حالی که این رقابت در نگاه جامعه بینالمللی نجوم به رقابتی تحسین برانگیز و معرف نجوم ایران تبدیل شده است ظاهرا در کشور خودمان گروهی ناخرد را، که ناتوان در همکاری یا حتی شرکت در این رقابتاند، آزرده کرده است. پیداست که این گروه فقط حیات و وجود برنامهای را میطلبد که در آن مدیر و رییس خوانده شوند و چون ناتوان در اجرای چنین برنامهایاند، راهی جز تخریب نمییابند.
از آنجا که رویکرد تهمتها در این بخش به یکی از حامیان برنامه، موسسه علمی آسمان شب پارسه، است، لازم میدانم توضیح دهم. مدیر این موسسه بهرنگ امینتفرشی، برادر من است و متاسفانه بیش از آنکه بتوانم برای او برادری کنم، این خویشاوندی سبب چنین حرف و حدیثهایی برایش شده است. در حالی که حدود ۵ سال پیش در روزهای آغاز به کار این فروشگاه و موسسه، من و شماری از نجومپیشگان در تهران، به مدیر آن در شکلگیری و ایدهپردازی فعالیتها، کمکهای بسیاری کردیم، متاسفانه درگیریهای کاری در سه-چهار سال اخیر فرصتی برای ادامه همکاری جدی باقی نگذاشت. اما افتخار میکنم که تلاش همکاران این موسسه آنجا را به مرکزی پیشرو در نوع خود تبدیل کرده است که علاوه بر ارایه محصولات نجومی، به تولید محصولات آموزشی مورد نیاز در نجوم ایران میپردازد و از پژوهشهای علمی منجمان آماتور و برنامههای گوناگون نجومی در کشور حمایت میکند. پیداست که موسساتی با زمینه کاری مشابه، که قصد رقابت ناسالم داشتهباشند، به سادگی این رشد را تحمل نمیکنند.
درباره انجمن نجوم ایران: در جای دیگری نویسندگان این وبلاگ برپایه اطلاعات نادرست و به سبب ناآگاهی و خود بزرگبینی، به نهادهایی مانند سازمان فضایی ایران و طرح رصدخانه ملی ایران اتهام میزنند. این گروه و وبلاگنویس دیگری از نجومپیشگان شناختهشده، که از سر خودنمایی به هر بهانهای انگشت اتهام و انتقاد به شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران میزند، ادعا میکنند که در فعالیتهای شاخهآماتوری انجمن نجوم ایران بیعدالتی و سوء استفادههای مالی بیداد میکند. در این سالهایی که با انجمن در ارتباط بودم بقای فعالیتهای آن راهی بجز معجزه و فداکاری نداشت. آیا این گروه یکسره منتقد اهل زحمت کشیدن و بیادعا کار کردن برای جوانها و نوجوانهای تشنهٔ علم ایرانی هستند؟ این دوستان ناآگاه (یا آگاه مخرب) از چه سوء استفاده مالی صحبت میکنند؟ کل دریافتی مالی نهاد غیر دولتی (NGO) مانند انجمن نجوم ایران – چه در بخش حرفهای و چه آماتوری – که در سطح یک کشور فعالیت میکند، در سال اخیر به لطف نظام حمایتهای دولتی ما، ۶میلیون تومان بوده است! این مبلغ حتی برای اجاره دفتر این انجمن ملی و هزینههای روزانه آن کافی نیست چه رسد به پرداخت به همکاران آن.
اغلب فعالیتهای گوناگون انجمن با نیروی انسانی متخصص داوطلب و با عشق به نجوم و رشد علم در این کشور پیش میرود (چیزی که گروه منتقد ظاهرا از آن بیبهرهاند)؛ چنین روندی شامل بیشتر این فعالیتها میشود: کارهای دفتری و اداری و فعالیتهای حرفهای و دانشگاهی انجمن گرفته تا فعالیتهای گسترده آماتوری و ترویجی مانند برگزاری گردهمایی منجمان آماتور ایران، رقابتهای رصدی مسیه و صوفی، هماهنگی برگزاری روز نجوم در سراسر ایران، هماهنگی باشگاههای نجوم و برگزاری باشگاه نجوم تهران، برگزاری جشنوراه ساعت آفتابی، روز فضا، کارگاههای ملی نجوم آماتوری، و ... . هزینه ثبت نام شرکتکنندگان در کارگاهها و گردهماییها برای پوشش دادن هزینههای تدارکات، محل برگزاری و نیازهای هر برنامه به هیچ وجه کافی نیست و هر بار به سختی حامیانی جستجو میشوند تا به بقای این برنامهها کمک کنند؛ حامیانی چه در مراکز دولتی و چه خصوصی که به اهمیت رشد علم در این کشور باور دارند.
دوران عجیبی است. از یک سو هر روز در روزنامهها خبر اختلاسهای چند میلیارد تومانی، نابودی منابع طبیعی و آسیب به میراث ملیمان را میخوانیم و سکوت میکنیم. از سوی دیگر تمام توانمان را میگذاریم تا برای بودجه انجمن نجوم ایران، که در حدٌ پرداخت اجاره یک دفتر نیست، شایعهسازی کنیم. واقعا مشکل ما در این دوران بیش از آنکه دشمنی اقوام همسایه و کشورهای استعمارطلب باشد، این است که نمیتوانیم همدیگر را تحمل کنیم. نمیتوانیم رشد دیگری را ببینیم.
درباره ماهنامه نجوم: در ادعای دیگری آمده است که ماهنامه نجوم با انحصارطلبی گزارش گروههای نجومی کشور را سانسور میکند و اجازه نمیدهد میدان به گروههای دیگر داده شود. برای دوستانی که ماهیت یک نشریه را نمیدانند لازم است شرح دهم، که مجله نجوم یک گروه نجومی نیست و اعضای آن نیز به گروهی تعلق ندارند. فعالیتهای مجله در توسعه نجوم در ایران طی ۱۶ سال اخیر فکر میکنم به قدر کافی اهداف همکاران این نشریه را نشان داده باشد. حذف گزارش گروهها چه سودی برای مجلهای دارد که در سال ۱۳۷۵ و در زمانی که بخش آماتوری انجمن نجوم ایران فعال نبود، با آغاز ثبت گروههای نجومی، انتشار صفحه گروهها در مجله، و پشتیبانی علمی از آنها سبب توسعه چشمگیر شمار گروهها و انجمنهای نجوم در ایران شد. حتی اگر با بیانصافی دید بنده و همکاران این نشریه را صرفا توسعه اقتصادی بدانیم، این هدف نیز فقط با افزایش شمار مخاطبان مجله، یعنی افزایش گروههای نجوم و منجمان آماتور در ایران میسر میشود. از سوی دیگر افزایش کیفی فعالیتهای علمی این گروهها تضمین کننده مقالهها و گزارشهای مورد نیاز بخشی از مجله است. در این میان مجله بسته به زمان دریافت و کیفیت گزارشها مجاز است که در روند انتشار آنها تصمیم بگیرد. بدیهی است که در فشار کاری و کمبود نیروی انسانی متخصص و دشواریهای اقتصادی این نشریه، چاپ برخی مطالب به تاخیر بیفتد یا به ندرت فرصت انتشار پیدا نکند یا به علت گرفتاریهای روزمره دستاندرکاران اشتباهاتی در این کار رخ دهد. در هر نشریهعلمی بایگانی کامل گزارشها، مقالهها، و عکسهای رسیده برای استفاده آینده و کاربردهای پژوهشی باقی میماند و پیوسته منتخبی از مقالهها و خلاصهای از گزارشها منتشر میشود تا تنوع مطالب نشریه حفظ شود.
تهیه گزارش از شهرستانها کار ساده و کم هزینهای نیست. حدود دو سال پیش از سوی مجله تلاشی برای انتشار مقالههای معرفی نجوم در هر استان (به جای معرفی انفرادی گروهها و افراد فعال) آغاز شد. نوشتن این مقالهها به فرد یا جمعی از بهترینهای جامعه نجوم آماتوری در هر منطقه از ایران واگذار شد و طی این مدت دستکم با استانهای خراسان، اصفهان، فارس، یزد، سیستان و بلوچستان، گیلان، و خوزستان صحبت شد اما هنوز مقالهای برای شروع مجدد این بخش نرسیده است. فکر میکنم علاوه بر تلاش مجله نیاز است فعالان نجوم در هر منطقه نیز فرصت بیشتری برای معرفی فعالیتهای ستارهشناسی در منطقه خود بگذارند. به هر حال ماهنامه نجوم در این مدت در بخش اخبار داخلی و گزارشهای گوناگون پیوسته به معرفی این فعالیتها پرداخته است، که به نظر میرسد منتقدان فرصت نکردهاند که مجله را به دقت بخوانند و از سر انصاف نقد کنند. نقد بدون اشاره مستند و با ارایه پیشنهاد، فقط نوعی قر زدن است. بدون شک نقد با اشاره به موضوع دقیق (مثلا عنوان گزارش حذف یا اشتباه منتشر شده) اشاره به شماره مجله، شماره صفحه، و با ذکر نام منتقد، کمک بزرگی به پیشرفت مجله میکند. همکاران نجوم همواره از چنین نقدی استقبال میکنند و حتی آن را در صفحه نامههای مجله منتشر میکنند، اما نقدی توهین آمیز با دلی پرکینه، آن هم با چشمهای بسته و دهان باز، از فردی بینام و نشان که برای هویت خود نیز ارزشی قائل نیست، کمکی به این نشریه نمیکند جز اینکه سبب دلسردی شود.
در انتقاد دیگری آمده است که چرا ماهنامه نجوم سعی میکند خود را مطرح کند؟ واقعا نمیدانم که این چگونه سوالی است. هر نشریهای برای بقای خود به معرفی و افزایش شمار خوانندگان نیاز دارد. رشد مجله نجوم سبب رشد نجوم در ایران نیز میشود. پس چرا این گروه منتقد با آن مخالفاند. به خوبی میدانم که برای این جمع کمشمار توقف انتشار مجلهای که سکویی برای خودنماییهای آنها نیست بهتر از بودن آن است. من برعکس انتظار این گروه برای خاموشی مجله، از علاقهمندان به نجوم در ایران صمیمانه تقاضا میکنم با معرفی هر چه بیشتر این نشریه در جامعه سبب آشنایی بیشتر عمومی با آن و شتاب بیشتر رشد مخاطبان آن شوند.
درباره برنامه آسمان شب: این برنامه و تهیهکننده محترم آن، سیاوش صفاریانپور، را از تولد نخستین ایدههای شروع آن در دهه ۱۳۷۰ و از اولین شب برنامه در بهار۱۳۸۰ همراهی کردهام. به گواه بسیاری از نجومپیشگان ایران این برنامه نقش بزرگی در علاقه عمومی به نجوم در کشور داشته است. در کنار نقدهای سازنده افراد باتجربه و حمایت مردمی از این برنامه، بدیهی است که شهرت هر برنامهای نوک پیکان اتهامهای بیپایه را نیز به سوی خود میکشد. در حالی که برخی از چنین اتهامهایی در وبلاگی کممخاطب به قلم نویسندگانی بینام نوشته میشود، در جامعه نجوم ایران متاسفانه فردی وجود دارد که کمر همت بسته است تا نامههای پیاپیای با مضمون و نیتی عینا مشابه نوشتههای وبلاگ منتقد، به مسئولان صدا و سیما بفرستد و با ملاقاتهای پیدرپی با آنها، سعی کند یا به هر نحوی در این برنامه در مقابل دوربین قرار بگیرد یا ذهن مدیران آن سازمان را چنان مخدوش و بیاعتماد به جامعه نجوم کند که این برنامه برای همیشه متوقف شود. در این نامهها باز هم ادعا شده است که دستاندرکاران این برنامه به انحصارطلبی و سوء استفاده مشغولاند و در دولت عدالت و مهرورزی حق گروهی، منظور خود ایشان، خوردهشده است.
به جناب مسعود عتیقی، نویسنده این نامهها، که به خوبی میدانند هیچ کدام از دستاندرکاران این برنامه وقت و حوصله پیگیری قانونی تهمتهای واهی ایشان را نداشتهاند، پیشنهاد میکنم که به جای وقت گرانبهایی که برای پاشیدن بذر بیاعتمادی، تهمت زدن و تخریب دستاندرکاران برنامه تلویزیونی آسمان شب، فعالان شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران و نویسندگان ماهنامه نجوم میگذارند، فرصتی را به مطالعه و دانش آموختن و فراگیری منش انسانی اختصاص دهند، تا جایگاه شایستهتری را در جامعه نجوم ایران بیابند.
پایانی برای شروعی تازه
این سکوت چند ساله را یک بار برای همیشه شکستم زیراکه نگرانم. آنچه نوشتم دردلی بود با جامعهای که میتواند برگهای سبز درخت علم ایران باشد، اگر با اعتماد و همدلی زیباییهای آسمانشب و فعالیتهای علمی را جویا شود نه اینکه به سراغ بدخواهی و قدرتطلبی برود. باور کنید که ما برای نقشزدن آمدهایم نه برای گندزدن. آن هم در سرزمینی که مردم آن نقشهای بینظیر بر دار قالی، در معماری، در عرفان، در ادبیات، و در تاریخ علم زدهاند. راهی بهتر از این نیست که
خیرخواهی را جانشین خودخواهی کنیم،
کار و تلاش بیادعا را جایگزین تخریب و خودنمایی کنیم،
علمجویی و آموختن را جانشین حاشیه کنیم،
و دوستی را جایگزین دشمنی کنیم.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
بابک امینتفرشی، متولد ۱۳۵۷، نویسنده علمی است که در کنار این کار به نجوم آماتوری، ترویج و تدریس نجوم، و عکاسی از طبیعت و آسمانشب نیز میپردازد. او فعالیتهای نجومی خود را از سال ۱۳۷۰ آغاز کرد و از سال ۱۳۷۵ در دوران دانشجویی خود با گرایش به روزنامهنگاری علمی به تحریریه ماهنامه نجوم پیوست. از سال ۱۳۷۷ ویراستار ارشد و از سال ۱۳۸۴ سردبیر ماهنامه است. تا کنون بیش از ۱۰۰ مقاله از او درباره نجوم و فضا به فارسی و تعدادی به زبان انگلیسی، و چند کتاب ترجمه یا ویراسته شده او منتشر شده است. دیگر نقشهای او: عضوهیئت دبیران شاخهآماتوری انجمن نجوم ایران، موسس و دبیر رقابت مسیه ایران در هفت دوره، عضو موسس انجمن بینالمللی منجمان بدونمرز، کارشناس و مشاور برنامههای علمی تلویزیونی و رادیویی (کارشناس برنامه آسمانشب از سال ۱۳۸۰) ، مدرس رصدخانه زعفرانیه تهران از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵، موسس وبسایت ماهنامه نجوم در سال ۱۳۷۹، عضو شورای واژه گزینی نجوم در فرهنگستان زبان و ادب فارسی، همکار گروه علم فرهنگ فارسی مرکز نشر دانشگاهی، همکار انتشارات علمی فرهنگی در ترجمه، تالیف و ویرایش کتابهای نجوم و فضا، مستندساز و رصدگر گرفتهای خورشیدی (گرفتهای ۱۳۷۴ و ۱۳۷۸ در ایران، ۱۳۸۰ در افریقا، ۱۳۸۲ در قطب جنوب، ۱۳۸۴در آمازون-آمریکای مرکزی، مهر ۱۳۸۴ در اسپانیا، و ۱۳۸۵ در ترکیه)، عضو تحریریه ماهنامه دانشگر تا سال ۱۳۸۴، نویسنده ماهنامه زمان ۱۳۷۶- ۱۳۷۹، نماینده انجمن بینالمللی آسمان تاریک، ارائه سخنرانیهای گوناگون درباره نجوم در داخل و خارج از کشور، و ارائه چندین نمایشگاه عکس گروهی از آسمان شب به صورت سالانه در ایران و چند کشور دیگر.
Nojum Magazine
مقاله کامل آينده بشر در نقاط لاگرانژي را در ماهنامه نجوم شماره ۱۷۱ (خرداد ۱۳۸۶) بخوانید.
اخترشناسان مركز اخترفيزيك هاروارد-اسميتسوني اختروش ۵۶۱+۰۹۵۷Q را بررسي كردند كه در فاصله ۹ ميليارد سال نوري از ما در جهت صورت فلكي دُباكبر قرار دارد. در مركز اين اختروش جرمي فشرده با جرم ۳ تا ۴ ميليارد برابر جرم خورشيد قرار دارد. بيشتر اخترشناسان آن را سياهچاله ميدانستند اما بررسيها چيز ديگري نشان داد. آنها شواهدي پيدا كردند كه اين جسم در درون حاوي ميدان مغناطيسياي است كه درست از ميان سطح جسم رُمبيده مركزي رِخنه كرده و با محيط اختروش برهمكنش دارد.
گروه شيلد نشان دادهاند كه ميدان مغناطيسي اختروش برخلاف تصور عمومي اخترشناسان كه آن را حاصل قرص برافزايشي ميدانند، متعلق بههسته مركزي اختروش است. اگر واقعاً چنين باشد بايد يا در سناريوهاي موجود درباره سياهچالههاي اَبَرپُرجرم تغيير داد يا هسته مركزي اين اختروش و شايد نمونههاي مشابه آن را چيزي بجز سياهچاله دانست.
سناريو گروه شيلد آنقدر عجيب و غيرمنتظره است كه برخي از اخترشناسان آن را حاصل اشتباه دادهها دانستهاند اما بهنظر ميرسد نتايج اين گروه بسيار بهواقعيت نزديك باشد.
در فاصله حدود ۵/۱۲ميليون سال نوري از ما، کهکشانNGC۴۴۴۹ کوتوله در صورت فلکي تازيها قرار دارد. تصوير تازه منتشرشده تلسکوپ فضايي هابل از اين کهکشان شاهکار ديگري است که خلق شده است. اين کهکشان فعال در ستاره سازي آتش بازي بزرگي را به راه انداخته است. صدها هزار ستاره آبي جوان و پرجرم و ستارههاي سرخ در اين تصوير ميدرخشند. خوشه هايي از ستارههاي آبي-سفيد داغ و پرجرم در آرايش نامنظم کهکشان ديده ميشوند که هرکدام حاوي صدها يا هزاران ستاره اند. نواحي سرخي نيز در کهکشان پيداست که زايشگاههاي ستاره اي پر غبارند و همين طور ابرهاي عظيم از سحابي هاي تاريک که نور ستارههاي زمينه را سد کرده اند.
اين کهکشان با چنان سرعتي در حال ستاره سازي است که با اين روند تا يک ميليارد سال ديگر تمام ذخيره گاز ستاره ساز خود را مصرف ميکند. . در حالي که "فوران ستارهسازي" در اغلب کهکشانهاي مارپيچي از مرکز آنها شروع ميشود، جايي که تمرکز بيشتر گاز ستارهساز وجود دارد، در اين کهشان کوتوله سراسر آن دستخوش فوران ستارهسازي شده است. اين پديده شرايط کهکشانهاي ابتدايي عالم را به تصوير ميکشد و خوشبختانه کهکشان NGC۴۴۴۹ به قدر کافي نزديک است تا تلسکوپ فضايي هابل اين آزمايشگاه نادر کيهاني را با جزييات خيرهکنندهاي بررسي کند.
نمونه ای از ابرهای شب تاب که در 25 خرداد امسال مشاهده شده است. عکس از ورس ویکتور - بوداپست مجارستان
منبع : پایگاه اینترنتی اختصاصی AIM، ناسا
تاریخچه مختصری از آسمان
صدها واقعه مهم در طول تاریخ ستاره شناسی رخ داده است . در زیر به چند اتفاق و فعالیت برجسته در زمینه نجوم و فضا می پردازم.
140 بعد از میلاد تا 2100 میلادی
بخش 2
1981 : انجام نخستین پرواز فضا پیمای شاتل . شاتل کلمبیا 36 بار در مدار زمین چرخید و سپس در یک باند فرود روی کره زمین فرود آمد.
1981 : سفینه ونرا -13 روسی برای مطالعه سیاره ناهید به فضا ارسال شد.
1982 : ماهواره ایراس به فضا پرتاب شد. این ماهواره به تجهیزات مادون قرمزی مجهز بود که می توانست حتی ضعیف ترین منابع گرمایی را در دور دست ترین نقاط کیهان ردیابی کند.
1984 : انجام نخستین عملیات امداد ماهواره ای در فضا. دو ماهواره موسوم به پالاپا-بی2 و ویستار-6 توسط فضا پیمای شاتل به زمین بازگردانده شدند تا پس از تعمیر برای استفاده مجدد آماده شوند.
1986 : لحظاتی پس از پرتاب فضا پیمای چلنجر ، انفجاری رخ داد که باعث مرگ 7 فضانورد سرنشین آن شد.
1986 : از سال 1957 تا این زمان تقریبا 3465 سفینه و کاوشگر فضایی به فضا پرتاب شده بود. 1603 فروند از آنها هنوز در فضا بودند که اغلب در مدار زمین قرار داشتند. 4420 عدد نخاله فضایی از جمله بدنه و مخازن سوخت فضاپیماه ها نیز در فضا سرگردان بود.
1986 : ایستگاه فضایی روسی میر به فضا پرتاب شد. اگرچه این ایستگاه برای ماموریت 5 ساله طراحی شده بود ، اما به مدت 15 سال در خدمت باقی ماند و عاقبت در سال 2001 به زمین بازگردانده شد .
1990 : تلسکوپ فضایی هابل در مدار زمین قرار گرفت . اندازه آن برابر یک کامیون بزرگ است و پس از 16 سال فعالیت همچنان به مخابره تصاویر زیبا و ژرف فضایی مشغول است. این تلسکوپ نقش بسیار برجسته و درخشانی در اکتشافات و بررسی های فضایی و کیهانی امروز ما داشته است.خدمات تعمیر و نگهداری این تلسکوپ هر چند مدت توسط فضانوردان مستقر در شاتل و مدار کره زمین انجام می گیرد.
1993 : یک ذره رنگ از بدنه موشک های قبلی به شیشه کابین فضا پیمای شاتل برخورد کرد. سرعت برخورد 60کیلومتر در ثانیه بود که برای در هم کوبیدن شیشه بیرونی کافی بود. تعدادی از متخصصین می گویند به زودی اطراف کره زمین را حلقه ای از نخاله های فضایی بازمانده از قطعات فضا پیما ها فرا خواهد گرفت.
1995 : فضا پیمای گالیله یک کاوشگر را به جو سیاره مشتری فرستاد. پیش از آن که کاوشگر در جو این سیاره غول پیکر از بین برود ، اطلاعات قابل توجه ای به زمین مخابره کرد.
1996 : یک فضا نورد زن آمریکایی به نام شارون لو سید طولانی ترین اقامت در فضا را تجربه کرد. او188 روز در ایستگاه فضایی میر گذراند.
1997 : سفینه کاوشگر پت فایندر (راه یاب) آمریکایی بر سطح مریخ فرود آمد . مریخ پیمای کوچکی که از زمین هدایت می شد از آن خارج شد . به مدت سه ماه در فضای اطراف خود به جستجو و گشت زنی پرداخت تا سر انجام باتری هایش از کار افتاد.
1999 : استار داست ماموریت خود را برای بررسی ستاره دنباله دار وایلد 2 آغز کرد. از اهداف دیگر این کاوشگر بررسی ذرات غبار موجود در فضای منظومه شمسی ، در جهت یافتن چگونگی پیدایش منظومه شمسی بود.
2000 : نخستین خدمه فضانورد در ایستگاه فضایی بین المللی آی. اس .اس مستقر شدند .
2001 : سفینه کاوشگر موسوم به کفشدوزک بر روی سیارکی به نام اروس فرود آمد. از مدت های طولانی پیش از فرود ، کاوشگر از فضای نزدیک سیارک به جمع آوری اطلاعات پرداخته بود .
2001 : یک مرده 60 ساله به نام دنیس تیتو به عنوان اولین مسافر تفریحی فضایی به ایستگاه فضایی بین المللی آی. اس .اس گام نهاد.
2001 : یک فضا نورد روسی به نام سر گئی آودیف در این سال نشان داد که آدمیان می توانند خود را با شرایط دشوار پرواز های طولانی مدت فضایی ساز گار کنند. او به مدت 748 روز در فضا قرار داشت.
2003 : چین نخستین فضا نورد خود را به مدار کره زمین اعزام کرد.
2003 : در روزهای اول فوریه فضا پیمای کلمبیا با 7 سرنشین در پایان یک ماموریت 16 روزه در هنگام باز گشت به جو زمین مشتعل و نابود شد.
2003 : دو مریخ نورد روح و فرصت به سوی مریخ ارسال شدند ، تا در دو سوی استوای آن به کاوش بپردازند که هم اکنون پس از گذشت سه سال ماموریت ، باز هم فعالند.
2004 : استار داست به دنباله دار مورد نظر(وایلد2) رسید و ماموریت اصلی خود را آغاز کرد.
2004 : سفینه فضایی کا سینی به سیاحت زحل و ماه آن موسوم به تیتان پرداخت.
2005 : در اوایل این سال کاوشگر هویگنس برای کاوش و جستجو دو ساعت ونیم از تیتان ، این قمر شگفت انگیز از کاسینی جدا شد و از ورای جو رقیق این قمر اطلاعات قابل توجه ای بدست آورد.
2005 : پرتاب مجدد شاتل دیسکاوری با 7 سرنشین به فضا. این بار هم حادثه ای مشابه با فضا پیمای کلمبیا رخ داد. اما کالینز و سایر سرنشینان خوش شانس بودند و قطعه جداشده از روکش تانکر اصلی سوخت از زیر بال چپ عبور کرد.
2005 : در این سال کاوشگر ونوس اکسپرس برای تحقیقات بیشتر از ورای ابر های اسیدی و جو غلیظ سیاره خواهری زمین زهره توسط آژانس فضایی اروپا صفر خود را آغاز کرد.
2005 : فضا پیمای شنجوی 6 به همراه دو سرنشین چینی آن سفر فضایی خود را به ورای جو زمین آغاز کرد و پس از مدتی با موفقیت به زمین نشست.
2005 : ایران نخستین ماهواره خود را به نام سینا-1 به کمک روسیه و از خاک روسیه در سال 1384 به مدار زمین فرستاد .
فرستادن ماهواره های مصباح و زهره ، از برنامه های آتی ایران است.
2006 : در اوایل این سال استار داست ماموریت 7 ساله خود را به پایان رسانید و با موفقیت گنجینه خود را به زمین فرستاد.
2006 : در 19 ژانویه فضا پیمای افق های نو (نیو هو رایزن ) سفر خود را به سوی کمربند کویپر و کاوش دقیق پلوتن ، این سیاره دوست داشتنی در دور دست آغاز کرد . احتمالا این کاوشگر به غیر از پلوتن ، سیارک دیگری را هم بررسی می کند .
این فضا پیما اوایل سال 2007 میلادی به مشتری نزدیک می شود تا از گرانش آن برای افزایش سرعت خود بهره بگیرد.
سپس این فضا پیما سفری تقریبا 10 سال را برای رسیدن به نزدیکی پلوتن در سال 2014 و جایگاه خود در نزدیک ترین محل به سیاره در سال 2015 میلادی می پیماید.
دنیای آتی
2006 : ماهواره کئو دراین سال به همراه سیل عظیمی از پیغام هایی که برای نسل های بعدی نوشته شده است ( به هر زبانی ) به مدار زمین پرتاب می شود و بعد از یک گردش 50000 ساله به دور مدار زمین ، به زمین باز می گردد.
2010 : فضانوردان چینی به کره ماه گام خواهند گذاشت تا دوران جدیدی از رقابت های فضایی آغاز شود.
2011 : تلسکوپ نسل بعد از هابل، تلسکوپ جیمز وب در سال 2011 به فاصله بیش از يك میلیون كيلومتر از زمین و با آینه ای سه برابرتلسكوپ فضایی هابل( آينهای به قطر 6 متر) به مدار زمین می رود.ای ن تلسکوپ می تواند به ژرفای کیهان و فضای اطراف بسیار عمیقتر نگاه كند.
2015 : بر سطح کره ماه یک ایستگاه فضایی تاسیس می شود .
2050 : در یک ماموریت اکتشافی بین المللی ، بشر بر روی مریخ گام خواهد نهاد .
2100 : نخستین کاوشگر میان ستاره ای موسوم به نور نورد لیزری به فضا پرتاب می شود. هدف این کاوشگر دستیابی به منظومه 3 ستاره ای آلفا قنطورس است.
پایان بخش دوم مقاله
آنچه که در این دو مقاله به آن پرداختم مروری بسیار گذرا بر فعالیت های بشر در زمینه نجوم این شگفتی طبیعت و فضا بود.
چیزی که شاید بشر در گذشته آن را رویایی دست نیافتنی تصور می کرد. اما حال تک تک رویا هایش جامه حقیقت بر تن می کنند ، زیرا رویا چیزی را داشتن ، گام اول رسیدن به آن است.
همچنین باید این نکته را اضافه کنم که در سال 1967 نخستین حادثه منجر به مرگ برای ولادیمیر کومارف در فضا بوقوع پیوست. فضا پیمای او در هنگام بازگشت مجدد به زمین از بین رفت.
کومارف با مرگ خود در راه پیشرفتی که به آیندگان تعلق دارد ، نام خود را به عنوان اولین از جان گذشته در تاریخ فضا برای همیشه به خاطره ها سپرد
منابع:
فناوری های فوق پیشرفته(پیشتازان فضا).
آشنایی با ستارگان و سیارات.
مقاله آقای پوریا ناظمی در جام جم .
مقاله آقای بابک امین تفرشی در جام جم.
برنامه آسمان شب.
سایت انجمن نجوم آماتوری ایران.
|
||||||||||||||||||||
| منبع:ستاره پارسی | ||||||||||||||||||||
در پایان برنامه به تمامی سازندگان ساعت آفتابی که در این جشنواره شرکت کرده بودند، گواهی شرکت در دومین جشنواره ملی ساعت های آفتابی اهدا شد. ساعت هاي آفتابي گروه ها و سازندگان شرکت کننده به شرح زیر بود:
۱) ساعت آنالماتیک دبیرستان خرد
۲) ساعت آفتابی طرح طاووسی شاخص راهنمایی خرد
۳) ساعت آفتابی دبیرستان رشد
۴) ساعت آفتابی طرح افقی، عمودی، استوایی
۵) ساعت آفتابی عمودی راهنمایی خرد
۶) اذان گوی خورشیدی مرکز نجوم آستان قدس
۷) ساعت آفتابی گروه نجوم برساووش
۸)ساعت های آفتابی آقای عسگری
۹)قبله نمای معراج رزم آرا
۱۰)ساعت مکعبی دبیرستان علامه طباطبایی (چند ساعت در یک ساعت)
۱۱)ساعت آفتابی انجمن نجوم شباهنگ ساری
۱۲)ساعت های شخصی (شکل طبیعت و آیینه)
۱۳)ساعت آفتابی شخصی با پایه تخت جمشید
۱۴)ساعت آفتابی شخصی شکل کره جغرافیایی
۱۵)ساعت آفتابی چوبی
۱۶)ساعت آنالماتیک شخصی
۱۷)ساعت آفتابی مربعی شکل دبیرستان فرزانگان
۱۸)ساعت آفتابی شخصی استوایی ساده
۱۹)ساعت آفتابی شخصی مدل ابتکاری کروی
۲۰)ساعت آفتابی گروه فرانقش
آقای سیاوش صفاریان پور، مشاور هیئت دبیران شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران، ضمن تقدیر از تمامی شرکت کنندگان و سازندگان ساعت آفتابی، از حامیان این برنامه نیز برای برگزاری هرچه بهتر آن تشکر کرد.
سازمان فضایی ایران، معاونت فرهنگی-اجتماعی شهرداری منطقه ۳ تهران، برنامه تلویزیونی آسمان شب ، ماهنامه نجوم و مجتمع فرهنگي پارک سئول حامیان این برنامه بودند. همچنین لوح های تقدیری به سبب ابتکار، ابداع، تلاش و به پاس خدمات به برخی از سازندگان ساعت آفتابی اهدا شد. لازم به ذکر است که برای آن عزیزانی که به پوسترشان در جشنواره لوح تقدیر اهدا شد و در جشنواره حضور نداشتند، لوح تقدیر از طرف شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران برایشان ارسال می گردد. در انتها، از تمامی همکارانی که با تلاش و کوشش خود در برگزاری این جشنواره کمک نمودند نیز تقدیر به عمل آمد.
لازم به ذکر است که همزمان با این جشنواره، گروه های نجومی مختلفی مراسم روز ساعت های آفتابی در گوشه و کنار ایران را با برنامه های متنوعی برای عموم تهیه دیده بودند. به امید برگزاری موفق سومین جشنواره ملی ساعت های آفتابی در ۳۱ خرداد ۱۳۸۷.
مقاله کامل "زندگی با هلال ماه" را در ماهنامه نجوم شماره ۱۷۱ (خرداد ۱۳۸۶) بخوانید.